به گزارش خبرنگار مهر، موسی نجفی در مراسم رونمایی از کتاب «شاهی که آخر شد» اثر عباس سلیمی نمین، با اشاره به ضرورت بازخوانی انتقادی تاریخ معاصر اظهار داشت: کتاب تاریخ باید این قدرت را داشته باشد که با «نورافکن تاریخ»، امروز را روشن کند و بتواند حتی پیچیدگی‌های دوران حساسی مانند جنگ رمضان کنونی را پوشش تحلیلی دهد. این کتاب نکات کلیدی‌ای دارد که به ما کمک می‌کند شبهات و چالش‌های فکری امروز را عمیق‌تر و دقیق‌تر بفهمیم.

خطر جابه‌جایی «خادم» و «خائن» در روایت تاریخ

رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با هشدار نسبت به تحریف خط سیر تاریخی تأکید کرد: نباید «خط تمایز» در تاریخ گم شود؛ چرا که در این صورت، خائن جای خادم را می‌گیرد و این انحراف، دامن‌گیر سیاست‌گذاری‌های کلان نیز خواهد شد. کتاب «شاهی که آخر شد» تلاش کرده است این خط روشن و مرزبندی‌شده در تاریخ را حفظ کند.

وی افزود: ما باید نسبت به خادمان واقعی این مرز و بوم متواضع و فروتن باشیم و در مقابل، چهره‌ای عبوس و منتقد نسبت به خائنان و فرصت‌طلبان داشته باشیم؛ این اخلاق تاریخی، ضامن سلامت نظام فکری و سیاسی جامعه است.

نظام برآمده از ملت، ماندنی است

نجفی با تحلیل رابطه «ملت و نظام» گفت: وقتی ملتی، نظامی را با خواست و اراده خود بر سر کار می‌آورد، آن نظام ریشه‌دار و پایدار خواهد بود و نمی‌توان آن را به سادگی از بین برد؛ اما اگر نظامی با حمایت و دخالت خارجی تحمیل شود، قطعاً ملت در فرصتی مناسب، آن را برخواهد انداخت.

ایران؛ قربانی استعمار بدون استعمار شدن

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی با مرور تجربه تاریخی ایران تصریح کرد: ایران هرگز مستعمره رسمی قدرتی خارجی نبود، اما از دخالت‌ها و آسیب‌های استعمار، ضربه‌های جدی خورد. حذف خدمتگزاران واقعی از صحنه سیاست ایران، اغلب ریشه در طمع و مداخله‌گری استعمار داشته است؛ چرا که استعمار همواره تصور می‌کند در ایران «حق ویژه» دارد و بر همین اساس، در امور داخلی کشور دخالت می‌کند.

وی با مقایسه دو دوره از سیاست‌گذاری منطقه‌ای قدرت‌های خارجی گفت: روزگاری سیاست انگلستان در منطقه با محوریت «هند» تنظیم می‌شد و امروز سیاست آمریکا در خاورمیانه، با محوریت «اسرائیل» تعریف و پیش برده می‌شود؛ این تغییر بازیگران، اما تداوم یک منطق مداخله‌گرانه است.

ریشه‌های انقلاب؛ فراتر از سقوط پهلوی

نجفی در پایان با اشاره به عمق تاریخی انقلاب اسلامی تأکید کرد: ریشه‌های انقلاب اسلامی به هیچ‌وجه محدود به سقوط سلسله پهلوی نیست؛ این ریشه‌ها بسیار عمیق، فرهنگی و تمدنی است و در بستر مبارزات ضداستعماری و بیداری اسلامی شکل گرفته است. درک این عمق تاریخی، کلید فهم تداوم و مقاومت نظام جمهوری اسلامی است.