به گزارش خبرگزاری مهر، غلامرضا تاجگردون، رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات در مجلس شورای اسلامی در یادداشتی تحت عنوان «آینده معادلات اقتصادی منطقه در صورت تداوم جنگ و اثرگذاری محدود کردن تنگه هرمز بر تحولات ژئوپلتیکی اقتصادی جهان» نوشت: «اگر تنش‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای در غرب آسیا تداوم پیدا کند، معادلات ژئوپلیتیکی منطقه به‌طور طبیعی وارد مرحله‌ای از بازتعریف موازنه قدرت خواهد شد. یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده در این معادله، موقعیت راهبردی ایران و تسلط ژئوپلیتیکی آن بر تنگه هرمز به‌عنوان یکی از حیاتی‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان است.

تنگه هرمز مسیر عبور بخش قابل توجهی از تجارت جهانی نفت و گاز محسوب می‌شود و هرگونه محدودیت یا اختلال در این گذرگاه می‌تواند پیامدهای اقتصادی و امنیتی گسترده‌ای در سطح بین‌المللی ایجاد کند. در چنین سناریویی، کشورهایی که وابستگی بالایی به انرژی خلیج فارس دارند ناگزیر خواهند شد ملاحظات ژئوپلیتیکی خود را در قبال ایران بازتنظیم کنند.

از این منظر، تداوم جنگ و افزایش نااطمینانی امنیتی در منطقه می‌تواند به تقویت نقش ژئوپلیتیکی ایران منجر شود. زیرا در شرایط بحران، اهمیت کنترل گلوگاه‌های راهبردی و توان بازدارندگی منطقه‌ای بیش از پیش برجسته می‌شود. در نتیجه، ایران می‌تواند از موقعیت جغرافیایی و ظرفیت‌های راهبردی خود برای افزایش قدرت چانه‌زنی در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی بهره‌برداری کند.

به بیان دیگر، اگر روند بی‌ثباتی منطقه‌ای ادامه یابد و سناریوی محدود شدن یا تهدید به محدودیت در تنگه هرمز جدی‌تر شود، احتمال شکل‌گیری نوعی موازنه قدرت جدید وجود دارد که در آن وزن ژئوپلیتیکی ایران نسبت به گذشته افزایش پیدا می‌کند. این امر می‌تواند بر رفتار بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای نیز تأثیر گذاشته و آن‌ها را به سمت تعاملات محتاطانه‌تر با تهران سوق دهد.

در مجموع، تداوم درگیری‌های منطقه‌ای و اهمیت راهبردی تنگه هرمز می‌تواند یکی از عوامل مؤثر در تغییر تدریجی موازنه قدرت در غرب آسیا به نفع ایران باشد؛ تغییری که بیش از هر چیز ریشه در واقعیت‌های جغرافیایی و انرژی‌محور منطقه دارد و فراموش نکنیم تعیین با تدبیر رهبری جدید یعنی انتخاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای پس از شهادت مظلومانه رهبر فرزانه انقلاب حضرت امام خامنه ای، در چنین شرایط جنگی، ثبات داخلی و تقویت سیستم داخلی را به همراه خواهد داشت که خود می‌تواند تقویت کننده فاکتورهای فوق شود.»